Τα αυτοάνοσα νοσήματα — όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η ψωρίαση, η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή η σκλήρυνση κατά πλάκας — αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, επηρεάζοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους — ανεξαρτήτως ηλικίας.

Πρόκειται για καταστάσεις όπου το ανοσοποιητικό σύστημα μπερδεύεται και επιτίθεται στους ίδιους τους ιστούς του οργανισμού, προκαλώντας φλεγμονή, πόνο, κόπωση και δυσλειτουργίες σε διάφορα όργανα.

 

Ομοιοπαθητική Προσέγγιση

Η ομοιοπαθητική, σε αντίθεση με την Κλασική Ιατρική, δεν προσπαθεί να καταστείλει τα συμπτώματα των αυτοάνοσων νοσημάτων, αλλά να θεραπεύσει τη ρίζα του προβλήματος και να αποκαταστήσει τη φυσική λειτουργία του οργανισμού, από μέσα προς τα έξω.

Σύμφωνα με την ομοιοπαθητική, τα αυτοάνοσα νοσήματα δεν θεωρούνται επίθεση του οργανισμού στον ίδιο του τον εαυτό, αλλά ένδειξη βαθιάς απορρύθμισης της ζωτικής του ισορροπίας.

Η χρόνια εσωτερική ένταση, η μακροχρόνια καταστολή συμπτωμάτων και η παρατεταμένη ψυχική ή σωματική εξάντληση επιβαρύνουν τον οργανισμό και μπορούν να διαταράξουν τη φυσική ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στην Κλασική Ομοιοπαθητική, η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και το φάρμακο επιλέγεται με βάση όλα τα χαρακτηριστικά του ατόμου — σωματικά, ψυχικά και νοητικά.

Πρόκειται για μια φυσική και ασφαλή μέθοδο, χωρίς παρενέργειες, όταν εφαρμόζεται από πιστοποιημένο ομοιοπαθητικό.

 

Η ωΜέθοδος της Αίσθησης» στην Ομοιοπαθητική

Η ωΜέθοδος της Αίσθησης» (Sensation Method) του Rajan Sankaran, που αποτελεί σύγχρονη εξέλιξη της Κλασικής Ομοιοπαθητικής, πηγαίνει ένα βήμα βαθύτερα, καθώς δεν αναζητά μόνο τα συμπτώματα, αλλά και την εσωτερική αίσθηση — τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο κάθε άνθρωπος βιώνει και εκφράζει τη ζωή του και τη νόσο του.

Για παράδειγμα, δύο άτομα με το ίδιο αυτοάνοσο μπορεί να περιγράψουν πολύ διαφορετικές εμπειρίες:

  • «Σαν να μου επιτίθενται αόρατες δυνάμεις.»
  • «Σαν να με εγκαταλείπει το ίδιο μου το σώμα.»

Αυτές οι διαφορετικές εσωτερικές εμπειρίες δείχνουν ότι, παρόλο που η διάγνωση είναι η ίδια, κάθε άνθρωπος μπορεί να χρειάζεται διαφορετικό ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Αυτή η βαθύτερη αίσθηση καθοδηγεί τον ομοιοπαθητικό με μεγαλύτερη ακρίβεια στο ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο — εκείνο που μπορεί να φέρει βαθιά, ουσιαστική και σταθερή βελτίωση, όχι μόνο στα συμπτώματα του αυτοάνοσου, αλλά και στη συνολική ισορροπία του οργανισμού.

 

— Στη «Μέθοδο της Αίσθησης» δεν αναζητάμε μόνο τι έχει ο ασθενής, αλλά πώς το βιώνει —

 

Τι να περιμένει ο ασθενής

Η βελτίωση με την ομοιοπαθητική είναι σταδιακή, αλλά βαθιά και σταθερή.

Με την κατάλληλη ομοιοπαθητική θεραπεία, πολλοί ασθενείς αναφέρουν:

  • Μείωση της κόπωσης και αύξηση ενέργειας,
  • Λιγότερες εξάρσεις φλεγμονών,
  • Βελτίωση πόνων και κινητικότητας,
  • Καλύτερο ύπνο και ψυχική σταθερότητα,
  • Βελτίωση δέρματος, πέψης και συνολικής ευεξίας.

Η ομοιοπαθητική δεν υπόσχεται «ίαση της νόσου», αλλά βοηθά τον οργανισμό να λειτουργεί πιο εναρμονισμένα, βελτιώνοντας ουσιαστικά την ποιότητα ζωής.

Κάθε οργανισμός ανταποκρίνεται με τον δικό του ρυθμό και η βελτίωση εξαρτάται από: τη βαθύτερη αιτία του προβλήματος, το πόσο καλά ταιριάζει το ομοιοπαθητικό φάρμακο στον ασθενή, τη βαρύτητα και τη χρονιότητα της κατάστασης, καθώς και από τον συνολικό τρόπο ζωής. 

 

Ενδεικτικά ομοιοπαθητικά φάρμακα

  1. Sulphur
    Δερματικά προβλήματα με φαγούρα και ερεθισμό, υπερδραστήριο νευρικό σύστημα και αίσθηση καύσου. Συχνά σε άτομα διανοητικά δραστήρια αλλά σωματικά εξαντλημένα.
  2. Arsenicum album
    Άγχος, εξάντληση και αίσθηση καύσου σε διάφορα σημεία του σώματος. Χαρακτηριστική η ανησυχία και η ανάγκη για καθαριότητα και τάξη.
  3. Rhus toxicodendron
    Πόνοι στις αρθρώσεις και στους μυς που βελτιώνονται με την κίνηση και επιδεινώνονται με την ακινησία. Συχνό σε φλεγμονώδεις ρευματοπάθειες.
  4. Calcarea carbonica
    Χρόνια κόπωση, βραδεία ανάρρωση και τάση για φλεγμονές. Συχνά σε άτομα με αίσθημα υπευθυνότητας και ανάγκη για σταθερότητα.
  5. Sepia
    Ορμονικές διαταραχές και συναισθηματική αποστασιοποίηση. Το άτομο νιώθει εξάντληση και απομάκρυνση από ό,τι άλλοτε του έδινε χαρά.
  6. Silica
    Αδύναμο ανοσοποιητικό και τάση για χρόνιες υποτροπές. Κατάλληλο για άτομα που κουράζονται εύκολα και έχουν χαμηλή ανθεκτικότητα.
  7. Natrum muriaticum
    Καταπιεσμένα συναισθήματα, πονοκέφαλοι και τάση για απομόνωση. Συχνά μετά από απογοήτευση ή συναισθηματική απώλεια.
  8. Lycopodium
    Πεπτικά προβλήματα, φούσκωμα και χαμηλή αυτοπεποίθηση. Το άτομο συχνά νιώθει ανασφάλεια αλλά θέλει να δείχνει ικανό και δυνατό.

 

— Στην Ομοιοπαθητική, δύο άτομα με την ίδια διάγνωση μπορεί να χρειάζονται διαφορετικό φάρμακο —

 

 

Βιβλιογραφία 

  • Samuel Hahnemann – Organon of Medicine (§§ 3–9, 63–69, 72–82)
  • James Tyler Kent – Lectures on Homeopathic Philosophy
  • George Vithoulkas – The Science of Homeopathy
  • George Vithoulkas – Levels of Health
  • Rajan Sankaran – The Spirit of Homoeopathy
  • Rajan Sankaran – Sensation in Homoeopathy
  • Rajan Sankaran – The Soul of Remedies
logo_72x56_v1.2

Σπυριδούλα
Θεοδωρακάκου

Ομοιοπαθητικός
Μέθοδος της Αίσθησης

Χρησιμοποιούμε cookies
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγηση, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.