Οι αλλεργίες είναι από τα πιο συχνά προβλήματα υγείας σήμερα.
Εμφανίζονται με ποικιλία συμπτωμάτων — φτέρνισμα, καταρροή, επιπεφυκίτιδα, δακρύρροια, δερματικά εξανθήματα, φαγούρα ή ακόμη και κρίσεις άσθματος.
Για πολλούς, η άνοιξη δεν σημαίνει ανανέωση, αλλά… χαρτομάντιλα.
Οξεία και Χρόνια Αλλεργία
Η αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί ως οξεία ή χρόνια αντίδραση.
Όταν η αλλεργία εμφανίζεται ξαφνικά, με έντονα συμπτώματα όπως φτέρνισμα, ρινική καταρροή ή μπούκωμα, κνησμό στη μύτη, στα μάτια ή στο δέρμα, δακρύρροια και μερικές φορές βήχα ή δυσφορία στην αναπνοή, και διαρκεί λίγες μέρες έως λίγες εβδομάδες, μιλάμε για οξεία κατάσταση.
Σε αυτή τη φάση, ο ομοιοπαθητικός μπορεί να δώσει ένα φάρμακο με βάση τα άμεσα, εμφανή συμπτώματα, ώστε να ανακουφιστεί η ενόχληση και να βοηθηθεί ο οργανισμός να επανέλθει πιο γρήγορα.
Όταν όμως τα επεισόδια επαναλαμβάνονται συχνά, π.χ. κάθε άνοιξη, σε κάθε έκθεση σε γύρη, σκόνη ή τρίχωμα ζώων, ή όταν τα αλλεργικά συμπτώματα γίνονται σχεδόν μόνιμα, τότε η αλλεργία τείνει να γίνει χρόνια.
Στη χρόνια φάση, η θεραπεία βασίζεται στο ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο και απαιτεί χρόνο και υπομονή, καθώς στοχεύει στη βαθύτερη αποκατάσταση του οργανισμού από μέσα προς τα έξω, μειώνοντας σταδιακά την προδιάθεση για επαναλαμβανόμενα αλλεργικά επεισόδια.
Ομοιοπαθητική Προσέγγιση στις Χρόνιες Αλλεργίες
Η ομοιοπαθητική, σε αντίθεση με την Κλασική Ιατρική, δεν προσπαθεί να καταστείλει την αλλεργία, αλλά να αντιμετωπίσει τη ρίζα του προβλήματος ολιστικά — ενισχύοντας τη ζωτική δύναμη και αποκαθιστώντας τη φυσική λειτουργία του οργανισμού, από μέσα προς τα έξω.
Σύμφωνα με την ομοιοπαθητική, οι αλλεργίες δεν θεωρούνται απλώς αντίδραση σε γύρη, σκόνη ή τροφές, αλλά ένδειξη ότι ο οργανισμός αντιδρά υπερβολικά σε ερεθίσματα που φυσιολογικά θα μπορούσε να ανεχθεί. Αυτή η υπεραντίδραση συχνά συνδέεται με εσωτερική ένταση, στρες, συναισθηματική επιβάρυνση ή μια γενικότερη δυσκολία του οργανισμού να προσαρμοστεί και να «χαλαρώσει» απέναντι στο περιβάλλον. Όταν αυτή η κατάσταση κρατά για καιρό, το σώμα βρίσκει έναν τρόπο να την εκφράσει — και συχνά αυτό γίνεται μέσω αλλεργικών συμπτωμάτων, όπως φαγούρα, καταρροή, δερματικά εξανθήματα ή αναπνευστική δυσφορία.
Οι αλλεργίες, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου, μπορεί να επηρεάζουν ποικίλα συστήματα του οργανισμού — κυρίως το ανοσοποιητικό, το αναπνευστικό, το δερματικό, το πεπτικό, αλλά και το νευρικό σύστημα, μέσω του οποίου αντανακλάται η ψυχική επιβάρυνση.
Στην Κλασική Ομοιοπαθητική, η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και το φάρμακο επιλέγεται με βάση όλα τα χαρακτηριστικά του ατόμου — σωματικά, ψυχικά και νοητικά.
Πρόκειται για μια φυσική και ασφαλή μέθοδο, χωρίς παρενέργειες, όταν εφαρμόζεται από έμπειρο ομοιοπαθητικό.
Η «Μέθοδος της Αίσθησης» στην Ομοιοπαθητική
Η «Μέθοδος της Αίσθησης» (Sensation Method) του Rajan Sankaran, που αποτελεί σύγχρονη εξέλιξη της Κλασικής Ομοιοπαθητικής, πηγαίνει ένα βήμα βαθύτερα, καθώς δεν αναζητά μόνο τα συμπτώματα, αλλά και την εσωτερική αίσθηση — τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο κάθε άνθρωπος βιώνει και εκφράζει τη ζωή του και τη νόσο του.
Για παράδειγμα, δύο άτομα με αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να περιγράψουν πολύ διαφορετικές εμπειρίες:
- «Σαν να με πνίγει η σκόνη και δεν μπορώ να αναπνεύσω.»
- «Είναι σαν να με περικυκλώνει κάτι απειλητικό.»
Αυτές οι διαφορετικές εσωτερικές εμπειρίες δείχνουν ότι, παρόλο που η διάγνωση είναι η ίδια, κάθε άνθρωπος μπορεί να χρειάζεται διαφορετικό ομοιοπαθητικό φάρμακο.
Αυτή η βαθύτερη αίσθηση καθοδηγεί τον ομοιοπαθητικό με μεγαλύτερη ακρίβεια στο ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο — εκείνο που μπορεί να φέρει βαθιά, ουσιαστική και σταθερή βελτίωση, όχι μόνο στα συμπτώματα των αλλεργιών, αλλά και στη συνολική ισορροπία του οργανισμού.
— Στη «Μέθοδο της Αίσθησης» δεν αναζητάμε μόνο τι έχει ο ασθενής, αλλά πώς το βιώνει. —
Τι να Περιμένει ο Ασθενής
Με την κατάλληλη ομοιοπαθητική θεραπεία, πολλοί ασθενείς αναφέρουν:
- Μείωση της συχνότητας και έντασης των κρίσεων,
- Λιγότερη εξάρτηση από φάρμακα,
- Καλύτερη αναπνοή και περισσότερη ενέργεια,
- Συνολική βελτίωση της αντοχής και της ευεξίας.
Κάθε οργανισμός ανταποκρίνεται με τον δικό του ρυθμό και η βελτίωση εξαρτάται από: τη βαθύτερη αιτία του προβλήματος, το πόσο καλά ταιριάζει το ομοιοπαθητικό φάρμακο στον ασθενή, τη βαρύτητα και τη χρονιότητα της κατάστασης, καθώς και από τον συνολικό τρόπο ζωής.
Ενδεικτικά Ομοιοπαθητικά Φάρμακα
- Allium cepa
Καταρροή με κάψιμο και φτέρνισμα, που βελτιώνονται στον καθαρό αέρα. - Euphrasia
Καυστικά δάκρυα και ερεθισμένα μάτια, με μη ερεθιστική ρινική καταρροή. - Sabadilla
Έντονο φτέρνισμα και φαγούρα, με αυξημένη ευαισθησία στη γύρη. - Natrum muriaticum
Υδαρής ρινίτιδα με επιδείνωση στον ήλιο ή κοντά στη θάλασσα. - Arsenicum album
Καύσος, ανησυχία και εξάντληση, με επιδείνωση γύρω στα μεσάνυχτα. - Histaminum
Γενική υποστήριξη σε αλλεργικές αντιδράσεις κάθε είδους. - Apis mellifica
Οίδημα, φαγούρα και κοκκινίλα, με αίσθηση σαν από τσίμπημα. - Spongia tosta
Ξηρός, «γαβγιστικός» βήχας, που ανακουφίζεται με ζεστά ροφήματα. - Ipecacuanha
Βήχας με δύσπνοια και ναυτία, χωρίς ανακούφιση από εμετό. - Pulsatilla
Αλλεργίες σε ήπια και ευαίσθητα άτομα, που χειροτερεύουν σε κλειστό χώρο και βελτιώνονται στον καθαρό αέρα.
— Στην Ομοιοπαθητική, δύο άτομα με την ίδια διάγνωση μπορεί να χρειάζονται διαφορετικό φάρμακο —
Βιβλιογραφία
- Samuel Hahnemann – Organon of Medicine
- James Tyler Kent – Lectures on Homoeopathic Philosophy
- George Vithoulkas – Levels of Health
- Rajan Sankaran – Sensation in Homoeopathy
- World Health Organization (WHO)
